OPIS  KONSTRUKCJI 

Zgodnie z wielowiekową tradycją w architekturze polskiej firma stosuje trzy typy konstrukcji:

I. TYP WIEJSKI

konstrukcja wieńcowa; 

Wykonywana jest z bali gr. 16 cm (opcja 22 cm) różnej wysokości, ponieważ bale pozyskiwane są z kłód tartacznych, a te są o różnych średnicach. Pierwsza warstwa bali zwana podwaliną mocowana jest do fundamentu za pomocą kotew. Łączenie bali w narożnikach wykonane jest na jaskółczy ogon, a pomiędzy sobą bale osadzone są w ten sposób, że w dolnej części bala wykonane jest wycięcie w kształcie trójkąta co powoduje zachodzenie bala na bal. Dodatkowo ściany są dyblowane kołkami z drewna liściastego. Budowa ścian w konstrukcji wieńcowej polega na tym, że bale układa się poszczególnymi warstwami na całej długości ścian. Do budowy używa się drewna sosnowego lub świerkowego o naturalnej wilgotności. W tej technologii można wykonać w narożnikach tzw ostatki (elementy ozdobne) wystające poza narożnik ściany. Przy połączeniu na „jaskółkę” wystająca część połączenia (ok. 5 cm) poza narożnik lub tzw długi węgieł (wystający bal ok. 20 cm poza narożnik).  

II. TYP POLSKI

konstrukcja sumikowo-łątkowa;

Konstrukcja ta składa się z podwaliny, którą mocuje się do fundamentu za pomocą kotew. Na podwalinie rozmieszcza się łątki (słupy). W narożnikach domu montuje się słupy narożne i w odstępach od 0,5 m do 1,8 m słupy pośrednie. Pomiędzy słupami wmontowane są sumiki. Są to bale o gr. 7 cm i wysokości 14 cm z podwójnym własnym piórem. Całą konstrukcję od góry zamyka się oczepem (belką) który usztywnia konstrukcję. Elementy wykonywane są z drewna sosnowego wysuszonego w suszarniach do wilgotności 18%.

III TYP POLSKI Z OSTATKAMI

konstrukcja sumikowa na węgły z ostatkami

Tak jak w typie polskim, jednakże sumiki łączą się w narożach specjalnymi zacięciami.